Pizza z chorizo i papryką

Jedyny spód jaki uznaję do pizzy, cienki i sztywny. Utrzyma dzisiejszą kompozycję ciężkich składników. Pizza z  chorizo ujmie serca szczególnie mężczyzn.

 

Ciasto na pizzę (na dużą blachę):

4 łyżeczki drożdży w proszku (14 g)

łyżeczka soli

5 szklanek zwykłej mąki

2 szklanki ciepłej wody

2 łyżki oliwy

Sos pomidorowy:

2 łyżki oliwy

2 małe drobno posiekane cebule

4 wyciśnięte ząbki czosnku

400 g krojonych pomidorów z puszki

2 łyżeczki białego cukru

2 łyżeczki świeżego oregano

chorizo pokrojone w plasterki

papryka czerwona, pokrojona w paseczki

świeże oregano

mozarella tarta

Zrób ciasto do pizzy. W misce wymieszaj dobrze drożdże, sól i przesianą mąkę. Stopniowo dolej wodę z oliwą. Wyrabiaj mikserem ok 10 minut, aż ciasto stanie się elastyczne i gładkie. Przykryj miskę lnianą ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na ok. 30 min, aż wyrośnie i dwukrotnie zwiększy swoją objętość.

Gdy ciasto nam rośnie zrób sos. Na patelni podgrzej oliwę, podsmaż cebulę na małym ogniu. Dodaj czosnek, pomidory, cukier i oregano. Gotuj na małym ogniu, bez pokrywki, przez ok. 15 min, aż sos zgęstnieje. Co jakiś czas trzeba mieszać.

Rozgrzej piekarnik do 200 stopni.

Ugnieć ciasto rękami, wyrabiaj je lekko na oprószonym mąką blacie, aż stanie się gładkie. Rozwałkuj i połóż na blaszce do pieczenia z papierem pergaminowym.

Na ciasto rozłóż równomiernie sos, niekoniecznie cały. Raczej cieniutką warstwę. Rozłóż mozarellę. Na górę chorizo i paprykę. Piecz w temperaturze 200 stopni ok. 20-25 minut, aż ciasto się przyrumieni na złoto. Ja piekę z grzałką od dołu. Każdy piekarnik jest inny, więc trzeba sprawdzać, kiedy ciasto już nie jest surowe i uważać, by góra się nie spaliła. Przed podaniem posyp świeżym oregano.

Pizza z ziemniakami i rozmarynem

Coooo?! Pizza z ziemniakami?! No a co? Z sardynkami może być, z mielonym mięsem, a z ziemniakami to już niełaska? Ważne, że dobra. Choć właściwie z pizzą, to ma niewiele wspólnego, ani pomidorów, ani sera...

Jako dodatek do zup, czy sałatek. Świetnie aromatyczna i chrupiąca. Ciasto wręcz idealne, cieniutkie jak na Italię przystało. Nam smakowała bardzo. Polecam tym, którym przejadła się tradycyjna pizza z oklepanymi dodatkami.

 Pizza z ziemniakami i rozmarynem

Składniki na 2 pizze:

7 g drożdży instant

1/2 łyżeczki drobnego cukru

3/4 szklanki ciepłej wody

2 szklanki zwykłej mąki

1 łyżeczka soli

2 łyżki oliwy z pierwszego tłoczenia

2 łyżki kaszy na polentę (kaszy kukurydzianej)

6 małych pokrojonych w plasterki ziemniaków (ok. 0,5 kg)

2 łyżki świeżego rozmarynu

2 rozgniecione ząbki czosnku

dodatkowo 2 łyżki oliwy z pierwszego tłoczenia

W misce wymieszaj drożdże, cukier, wodę. Przykryj i odstaw w ciepłe miejsce na ok. 10 min, aż drożdzę się spienią.

Do dużej miski przesiej mąkę i sól. Wymieszaj z drożdżami i oliwą. Miksuj ciasto hakiem do ugniatania ciasta na najniższych obrotach, aż ciasto stanie się gładkie i elastyczne.

Nakryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na 30 minut, aż wyrośnie i dwukrotnie zwiększy swoją objętość. Ja wkładam ciasto pod pierzyny, tak jak to robiły nasze prababcie, babcie, a później mamy.

Rozgrzej piekarnik do 250 stopni.

Wyrób ciasto na lekko oprószonym mąką blacie, aż będzie gładkie. Nie zagniataj zbyt długo, bo będzie twarde, raczej podsypuj lekko mąką, aby się nie kleiło do rąk. Ciasto podziel na pół i rozwałkuj na cienkie placki. Połóż je na blaszki, wyłożone papierem do pieczenia. Gdy podczas przenoszenia delikatne ciasto się rozerwie, sklej je i posmaruj odrobiną wody. Pizzę posyp polentą i nakłuj widelcem. Na wierzch pizzy ułóż warswę delikatnie zachodzących na siebie ziemniaków. Ziemniaki muszą być naprawdę cieniutko pokrojone, aby były chrupiące po upieczeniu. Do ich krojenia użyjcie dużego super-ostrego noża szefa kuchni. Ziemniaki posyp rozmarynem, polej mieszankę oliwy z wyciśniętym przez praskę czosnkiem.

Piecz na najniższej półce w piekarniku ok. 15 minut, aż ciasto i ziemniaki zrumienią się i staną się chrupiące. przed podaniem posyp solą morską. Smacznego!

Pizza z mozarellą

"Jej twórca został zapomniany, ale prawdopodobnie nie był nim Włoch, lecz Grek. Właśnie na starożytnej greckiej ziemi wypiekano płaskie placki posmarowane oliwą i posypane ziołami. Później powędrowały one na "italski but", gdzie z czasem nabrały nowego smaku. Zaczęły przypominać znaną dziś pizzę, gdy do Włoch z dalekiego Meksyku przywieziono pomo d'oro, czyli złote jabłka. Pomidory stały się podstawowym składnikiem pizzy. Także tej najbardziej znanej - pizza margherita. Oprócz wybornego smaku ma ona także ciekawą historię. Otóż jej kariera zaczęła się pod koniec XIX w. Wtedy do Neapolu zawitała królowa Małgorzata Sabaudzka wraz z mężem Hubertem I. Na jej cześć kucharz i piekarz Raffaele Esposito przyrządził płaski placek drożdżowy z czerwonymi pomidorami, białym serem mozarella i zielonymi listkami bazylii. Kolory tych składników miały symbolizować narodowe barwy włoskie. Dziś trzykolorowa pizza wypiekana jest w całej Europie, choć najlepszą można zjeść niezmiennie od ponad wieku w Neapolu. Na całym świecie podaje się niezliczone gatunki pizzy, a liczbę składników i ich kombinacji ogranicza tylko wyobraźnia kucharzy. Jednak w Włoszech panuje porządek. Pizza alla napoletana składa się z pomidorów, mozarelli, anchois i oregano. Pizza marinara to fantastyczne połączenie pomidorów, ząbków czosnku, małży i oregano. Pizza spinacci pokryta jest świeżymi liśćmi szpinaku i plasterkami czosnku. Najpopularniejszy wypiek rzymski wypełnia się pomidorami, mozarellą, oregano i anchois, natomiast odmiana sycylijska zawiera pomidory, mozarellę, duszoną na oliwie paprykę, plasterki salami i pieczarek. Jest jeszcze calzone, w której placek (składany na pół i zlepiony na brzegach jak pieróg) wypełnia się takimi smakołykami jak szynka, mozarella, oragano"*

Pizza z mozarellą

Składniki na 2 pizze (30 cm)

2 mozarelle z wody, pokrojone na plasterki

liście bazylii

4 plastry szynki pokrojone w paseczki

Ciasto na pizzę:

4 łyżeczki drożdży w proszku (14 g)

łyżeczka soli

5 szklanek zwykłej mąki

2 szklanki ciepłej wody

2 łyżki oliwy

Sos pomidorowy:

2 łyżki oliwy

2 małe drobno posiekane cebule

4 wyciśnięte ząbki czosnku

400 g krojonych pomidorów z puszki

2 łyżeczki białego cukru

2 łyżeczki świeżego oregano

Zrób ciasto do pizzy. W misce wymieszaj dobrze drożdże, sól i przesianą mąkę. Stopniowo dolej wodę z oliwą. Wyrabiaj mikserem ok 10 minut, aż ciasto stanie się elastyczne i gładkie. Przykryj miskę lnianą ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na ok. 30 min, aż wyrośnie i dwukrotnie zwiększy swoją objętość.

Gdy ciasto nam rośnie zrób sos. Na patelni podgrzej oliwę, podsmaż cebulę na małym ogniu. Dodaj czosnek, pomidory, cukier i oregano. Gotuj na małym ogniu, bez pokrywki, przez ok. 15 min, aż sos zgęstnieje. Co jakiś czas trzeba mieszać.

Rozgrzej piekarnik do 200 stopni.

Ugnieć ciasto rękami, wyrabiaj je lekko na oprószonym mąką blacie, aż stanie się gładkie. Podziel na 2 części, rozwałkuj i połóż na blaszce do pieczenia oprószonej mąką.

Na ciasto rozłóż równomiernie sos, niekoniecznie cały. Raczej cieniutką warstwę. Rozłóż mozarellę i szynkę. Piecz w temperaturze 200 stopni ok. 20-25 minut, aż ciasto się przyrumieni na złoto. Ja piekłam w termoobiegu. Każdy piekarnik jest inny, więc trzeba sprawdzać, kiedy ciasto już nie jest surowe i uważać, by góra się nie spaliła. Przed podaniem posyp bazylią. Podałam z białym wytrawnym winem. Choć do pizzy raczej podaje się czerwone, mi smak białego łagodnie komponował się z delikatnym ciastem.

Wino Mesa De Mundo White z Chile

Białe wytrawne stołowe wino oddające w pełni walory chilijskiej przyrody. Ma świeży charakter z nutami dzikich roślin i minerałów. W posmaku długo utrzymujący się agrestowy akcent.

* Źródło : Kuchnia włoska. Podróże kulinarne.

pizza z boczkiem + pizza pepperoni

Szybka i dobra kolacja w 20 minut. Gdy nie mamy czasu, chętnie korzystamy z gotowego ciasta drożdżowego na pizzę oraz gotowego sosu napoli ze słoiczka. Oczywiście, że lepsze własne ciasto, a żaden kupny sos nie dorówna domowemu z pomidorów, ale jak się człowiek spieszy, dobre i to :)

Ciasto na pizzę znajdziemy z marketach na półkach chłodniczych. Są zrolowane podobnie jak ciasto francuskie z pergaminem. Wystarczy rozwinąć je razem z papierem na blaszcze, posmarować sosem, obłożyć ulubionymi składnikami, posypać ziołami, serem i zapiekać ok 15 minut  w temp. 200 stopni.

Pizza z boczkiem

opakowanie ciasta drożdzowego na pizzę

gotowy sos napoli ze słoiczka

3 pieczarki

8 oliwek pokrojonych w plasterki

pół papryki czerwonej pokrojonej w paseczki

4 plastry boczku pokrojonego w paseczki

oregano, bazylia, czosnek suszony

  100 g tartej goudy

Pizza pepperoni

opakowanie ciasta drożdżowego na pizzę

gotowy sos napoli ze słoiczka

5 plasterków salami

5 papryczek pepperoni (pokrojonych w paseczki, usuń nasiona!)

   3 pieczarki pokrojone w plasterki

 100 g tartego sera gouda

 oregano, bazylia, suszony czosnek

Pizza sycylijska i hiszpańskie wino?

Pizza sycylijska zapowiadała się świetnie, wyglądała wspaniale, ale trochę nas rozczarowała w konkurencji tradycyjnej zapiekanki ziemniaczanej i karkówki na ostro. Ciasto, mimo że drożdżowe, okazało się twarde i trudne do pokrojenia. Za to drugiego dnia zmiękło i z miłą chęcią dojadałam resztki.

Podaję przepis już zmodyfikowany, taki, na którym już nikt się nie sparzy. Proponuję zrobić ją dzień wcześniej i odgrzać przed podaniem. Będzie smakowała!

W oryginalnym przepisie jest podana cała szklanka bułki tartej i zamiast pomidorów suszonych i soku pomidorowego podano puszkę krojonych pomidorów. Moim zdaniem bułki jest zdecydowanie za dużo, więc przyjęłam pół szklanki. Do farszu można dodać także 1/4 szklanki prażonych orzeszków piniowych, ale bałam się, że ich smak i tak zginie wśród tylu składników. Ja użyłam mielonej łopatki wieprzowej i nie dodawałam już salami, jednak zdecydowanie wołowina będzie najlepsza.

Pizza sycylijska

Składniki:

3/4 szklanki ciepłej wody

1 1/2 łyżeczki suchych drożdży (7g)

1/2 łyżeczki cukru

2 szklanki mąki

1 łyżeczka soli

1/3 szklanki oleju

1/2 szklanki bułki tartej

2 rozgniecione ząbki czosnku

1 łyżeczka mielonego koperku

1 mała posiekana czerwona cebula

250 g mielonej wołowiny

100 g drobno pokrojonego włoskiego salami

słoiczek pomidorów suszonych w zalewie z oliwy

szklanka soku pomidorowego

pęczek posiekanej natki pietruszki

1/2 szklanki tartego sera

W małej miseczce zmieszaj drożdże, cukier, wodę. Przykryj i odstaw w ciepłe miejsce na ok 10 min, aż drożdże się spienią. U mnie ciasto i drożdże rosły sobie w wykuszu pieca nad paleniskiem. W dużej misce połącz makę i sól. Dodaj drożdże, połowę oliwy i wymieszaj na miękką masę. Zagniataj ciasto na lekko oprószonym mąką blacie ok. 5 min, aż ciasto będzie gładkie i elastyczne. Przełóż ciasto do dużej nasmarowanej oliwą miski, nasmaruj je oliwą także z wierzchu i nakryj ściereczką płócienną. Odstaw w ciepełko na 30 min, aż wyrośnie i dwukrotnie zwiększy objętość.

W międzyczasie na dużej patelni podgrzej pozostałą część oliwy. Usmaż bułkę tartą i połowę czosnku, mieszając, aż zasmażka się zrumieni. Zdejmij z patelni.

Na tej samej patelni usmaż koperek, cebulę i pozostałą część czosnku, mieszając, aż cebula zmięknie. Dodaj mielone mięso i smaż, aż zmieni kolor. Dorzuć pokrojone pomidory (odsącz, a oliwę zachowaj np do smażenia lub sałatek) i salami. Zalej sokiem i zagotuj. Zmniejsz ogień. Gotuj bez pokrywki, mieszając od czasu do czasu, aż wszystko zgęstnieje. Zdejmij z ognia, zmieszaj z natką pietruszki. Wystudź.

Rozgrzej piekarnik do 220 stopni. Wyrób ciasto na oprószonym mąką blacie, aż będzie gładkie. Podziel je na pół i rozwałkuj 2 w miarę równe placki. Połóż jeden na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Na ciasto nałóż podsmażoną bułkę tartą, mięso, ser, przykryj drugim plackiem. Sklej, dociskając krawędzie i ponakłuwaj ciasto widelcem. Piecz ok. 15 min, aż się zrumieni.

Do pizzy proponuję wytrawne hiszpańskie wino Reserva z regionu Terra alta, 2006. Wiodący gatunek winogron to Tempranillo, pozostałe to Garnacha.

Dojrzewa w beczkach dębowych, potem jest butelkowane. Ciepły smak i subtelny bukiet owoców leśnych, głębiej można wyczuć wiśnie. Łagodne.