Pizza sycylijska zapowiadała się świetnie, wyglądała wspaniale, ale trochę nas rozczarowała w konkurencji tradycyjnej zapiekanki ziemniaczanej i karkówki na ostro. Ciasto, mimo że drożdżowe, okazało się twarde i trudne do pokrojenia. Za to drugiego dnia zmiękło i z miłą chęcią dojadałam resztki.
Podaję przepis już zmodyfikowany, taki, na którym już nikt się nie sparzy. Proponuję zrobić ją dzień wcześniej i odgrzać przed podaniem. Będzie smakowała!
W oryginalnym przepisie jest podana cała szklanka bułki tartej i zamiast pomidorów suszonych i soku pomidorowego podano puszkę krojonych pomidorów. Moim zdaniem bułki jest zdecydowanie za dużo, więc przyjęłam pół szklanki. Do farszu można dodać także 1/4 szklanki prażonych orzeszków piniowych, ale bałam się, że ich smak i tak zginie wśród tylu składników. Ja użyłam mielonej łopatki wieprzowej i nie dodawałam już salami, jednak zdecydowanie wołowina będzie najlepsza.
Pizza sycylijska
Składniki:
3/4 szklanki ciepłej wody
1 1/2 łyżeczki suchych drożdży (7g)
1/2 łyżeczki cukru
2 szklanki mąki
1 łyżeczka soli
1/3 szklanki oleju
1/2 szklanki bułki tartej
2 rozgniecione ząbki czosnku
1 łyżeczka mielonego koperku
1 mała posiekana czerwona cebula
250 g mielonej wołowiny
100 g drobno pokrojonego włoskiego salami
słoiczek pomidorów suszonych w zalewie z oliwy
szklanka soku pomidorowego
pęczek posiekanej natki pietruszki
1/2 szklanki tartego sera
W małej miseczce zmieszaj drożdże, cukier, wodę. Przykryj i odstaw w ciepłe miejsce na ok 10 min, aż drożdże się spienią. U mnie ciasto i drożdże rosły sobie w wykuszu pieca nad paleniskiem. W dużej misce połącz makę i sól. Dodaj drożdże, połowę oliwy i wymieszaj na miękką masę. Zagniataj ciasto na lekko oprószonym mąką blacie ok. 5 min, aż ciasto będzie gładkie i elastyczne. Przełóż ciasto do dużej nasmarowanej oliwą miski, nasmaruj je oliwą także z wierzchu i nakryj ściereczką płócienną. Odstaw w ciepełko na 30 min, aż wyrośnie i dwukrotnie zwiększy objętość.
W międzyczasie na dużej patelni podgrzej pozostałą część oliwy. Usmaż bułkę tartą i połowę czosnku, mieszając, aż zasmażka się zrumieni. Zdejmij z patelni.
Na tej samej patelni usmaż koperek, cebulę i pozostałą część czosnku, mieszając, aż cebula zmięknie. Dodaj mielone mięso i smaż, aż zmieni kolor. Dorzuć pokrojone pomidory (odsącz, a oliwę zachowaj np do smażenia lub sałatek) i salami. Zalej sokiem i zagotuj. Zmniejsz ogień. Gotuj bez pokrywki, mieszając od czasu do czasu, aż wszystko zgęstnieje. Zdejmij z ognia, zmieszaj z natką pietruszki. Wystudź.
Rozgrzej piekarnik do 220 stopni. Wyrób ciasto na oprószonym mąką blacie, aż będzie gładkie. Podziel je na pół i rozwałkuj 2 w miarę równe placki. Połóż jeden na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Na ciasto nałóż podsmażoną bułkę tartą, mięso, ser, przykryj drugim plackiem. Sklej, dociskając krawędzie i ponakłuwaj ciasto widelcem. Piecz ok. 15 min, aż się zrumieni.
Do pizzy proponuję wytrawne hiszpańskie wino Reserva z regionu Terra alta, 2006. Wiodący gatunek winogron to Tempranillo, pozostałe to Garnacha.
Dojrzewa w beczkach dębowych, potem jest butelkowane. Ciepły smak i subtelny bukiet owoców leśnych, głębiej można wyczuć wiśnie. Łagodne.
Danie, które pobiło rekordy popularności mojego stołu urodzinowego. Takie proste, zrobione z resztek... Widocznie chłopskie jadło wyróżniło się wśród wielu wysublimowanych smaków.
